Dlaczego stara miłość nie rdzewieje?

W liceum zawsze podobał mi się pewien chłopak, nigdy nie byliśmy parą, ale coś między nami iskrzyło. Nasze drogi się rozeszły, ale wciąż miałam go w pamięci. Spotkaliśmy się po latach i mimo, że każde z nas ma swoje rodziny i ustabilizowane życie ja ciągle za nim szaleję. Dlaczego stara miłość nie rdzewieje? Jak o nim wreszcie zapomnieć? Nie mogę tak żyć, wciąż marzę by być z nim.

Ciężkie...
Nie wiem czy moja rada pomoże Ci w czymś
ale proponował bym porozmawiać z nim,
bliżej się zaprzyjaźnić i może samo poznanie go bliżej
wystarczy Tobie...

dokładnie tak jak to napisał NEO. może to być poprostu efekt mentalnego nie spełnienia. również polecam rozmowę i być może samo przejdzie

ogląda się za atrakcyjnymi Paniami bo jest wzrokowcem,widzi długie nogi ,duzy biust ,pupę i to rozbudza jego zmysły

Strzel sobie z nim numerek.. to po pierwszym stwierdzisz, że to jest tak samo jak z mężem.. i ci przejdzie...

Popatrz na to z tej strony: byliscie bardzo mlodzi kiedy sie poznaliscie.
Z poczatku wszysko co otacza czlo9wieka do 20 roku zycia jest idealizowane.
Tak na pewno jest w tym przypadku. Nie znasz go, tylko pamietasz swoj ideal z dziecinstwa

Najprawdopodobniej z sentymentu- pierwsze przytulenia, pocałunki.
W moim przypadku było podobnie- pierwsza dziewczyna. Wróciliśmy tylko raz do siebie. Chyba tylko z "ciekawości", czy uda nam się odbudować to, co było. Na szczęście to już zamknięty rozdział życia. Teraz rozmawiamy ze sobą tylko "służbowo" ("cześć", życzenia i co słychać- odp. "po staremu".

Myślę, że to tylko Twój wyidealizowany świat. Gdy poznasz go bliżej może się okazać, że zupełnie nie był wart Twojej uwagi.